Never ending story

Inmiddels zijn we weer een tijd verder. Een bewogen periode.

Iedereen slaapt, maar ik ben wakker. Steeds als ik net in slaap val word in ergens wakker van. Veel onrust in mijn lichaam, dat weet ik wel zeker. Slaap is altijd zo belangrijk om je sowieso overdag ook goed te laten functioneren, maar helaas.

Maandag beginnen de scholen weer. Ik ben blij dat er dan weer een beetje structuur komt. Een van mijn kinderen slaapt slecht, dit komt met fases. Momenteel zitten we weer in zo'n fase. Nu slaapt het en ben ik wakker. Ik zal er wel weer overheen komen vermoed ik zo.

 

And it goes on

Het is alweer nacht. Probeer te slapen, maar is lastig. Vaak als mijn hoofd ontspant, wordt mijn lijf onrustig. Ik voel vanalles in m'n lichaam, behalve slaap. Terwijl slaap zo cruciaal is om een beetje fatsoenlijk de dag door te komen.

Een tijd geleden was ik bij de huisarts. Mijn slaapproblemen voorgelegd en het was volgens hem wel duidelijk dat het puur stress is.

 Hopelijk komen er ooit betere tijden. 

'Vroeger' snapte ik (uiteraaard) niet wat overspannen zijn inhoudt,vond ik dat die mensen zich aanstellen, tegenwoordig  snap ik het volkomen 

Vervolg...

Waar was ik gebleven..

 2015; Karel stort in en krijgt diagnose ptss. Half 2015 beval ik van ons tweede kindje; N. een gezonde baby. De kraamtijd staat vooral in het teken van Karel en de opbouw van medicijnen en het vinden van de juiste therapie. 

 2016: alles gaat met ups en downs. Op het moment dat je denkt dat het wat beter gaat, gaat juist slechter. In de zomer gaan we even op vakantie, dit is best relaxed. Na de zomer wordt besloten welke therapie wordt opgepakt en wordt er geswitcht in medicatie.

 heden: het gaat niet goed met mij. Ik loop op mijn laatste benen en een hoop dingen zijn me (meer dan) teveel.  Ondanks tips en trucs van psychologen etc, lijk ik weinig op te krabbelen. 

De reden dat ik een blog ben gestart is om alles bij te houden wat er gebeurt in mijn (ons) leven momenteel. Het is veel, en vaak herinner ik me dingen niet waarvan ik ze toch wel graag zou willen herinneren.

 Eerst maar weer de nacht in. Ik heb een hekel aan de nacht. Slaap al heel lang erg slecht, word vaak wakker met allerlei vage lichamelijke klachten waar ik niks mee kan en waarvan ik onrustiger word. Hoe dan ook.. problemen zat, maar in m'n hoofd moeten ze geordend worden.

 lfs 

 

Alles heeft een begin

Door te gaan bloggen hoop ik voor mezelf nieuwe inzichten te krijgen en daarnaast een soort van me af te schrijven. Onlangs kreeg ik de stempel 'overspannen' en helaas is deze overspannenheid niet in 1 nacht geboren.

In 2004 leerde ik mijn huidige partner kennen. We bouwden een vriendschap op en zagen elkaar regelmatig.

2007: na een tijd elkaar niet gezien / gesproken te hebben zien we elkaar opnieuw in het uitgaansleven, wat een leuke vent is hij geworden.

eind 2007: we daten. Inmiddels is Karel bezig met de voorbereidingen voor zijn uitzending (militair) en weet niet of hij een relatie wil zo vlak voor zijn uitzending. Een week later beslissen we er toch voor te gaan en wel te zien waar het schip strandt (of niet natuurlijk). 

2008: voor 5 maanden gaat hij weg. In de tussentijd verander ik van baan, krijg een nieuwe woning én ontwikkel een angststoornis.

Karel is nog geen 2 maanden vertrokken of er vindt een incident plata met als gevolg een collega overleden.

Eind 2008: Karel komt thuis. Gelijk merk ij veranderingen in zijn gedrag, maar goed misschien verdwijnt dit wel weer.

2009/2010/2011: Karel is niet gelukkig bij defensie en besluit werk te zoeken in de burgermaatschappij. Hij volgt een opleiding en behaalt zijn diploma.

2012: surprise we verwachten ons eerste kindje. Half 2012 wordt S. geboren. We zijn blij, maar toch blijft dat vage gedrag.

2014: Karel  vindt een leuke baan een leuke baan en heeft het erg naar z'n zin. We besluiten voor een 2e kindje te gaan, 

2015: Karel stort in na een aantal flashbacks. Dan begint de stroomversnelling, hij meldt zich aan bij een instantie welke veteranen begeleid. Inmiddels ben ik 25 weken zwanger van ons tweede en Karel krijgt de de 'diagnose' ptss (posttraumatische stress stoornis).

 

dit was het even voor nu.

wordt vervolgd